86/01/07
موزون انديشه هاي تو
پنجره ايي رو به دريا ست
براي شكفتن حتي
’ يك گل ’ !
روبري اين شگفت ،
درنگ ميكنم .
قلب من خانه تو
در معيت افتاب
چشمانم را
در قلمرو نگاه تو جا ميگذارم
تا در آرامش آبي آبها
برهنه تر از آب
به ابتداي تو برسم .
احساسم
ادامه لبخند توست
كه بر گونه هايت شكوفه ميزند .
هفتم فروردين 86
نوشته شده توسط سعید رحیم زاده در ساعت 17 | لینک
|
