تبليغاتX
رویش - زمینی
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

می آیی

 

مثل نسیم

 

از ژرفای بیکرانه دریا

 

با واژه

 

واژه

 

واژه امواج

 

تکرار می شوی

 

دربیرق پر طراوت باران .

 

اجتماع ساکت مرا

 

از عشق ، عاطفه

 

سر شار می کنی ،

 

با بهاری در ذات

 

در عادت صمیمی حیات 

 

یک پنجره

 

صد پنجره

 

تولد افتاب ؛

 

تنهایی زمین چقدر بزرگ است .

 

از تبار صاعقه

 

از تبار سرو

 

غربت تکلم دریا را در باران گریستم .

 

در نهاد جان

 

آتشفشان شکفت

 

آکنده از خیال

 

     آکنده از ترانه

 

          آکنده ازلبخند

 

ای دلپذیر

 

بی تو

 

زمین تنهاست .

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 17 | لینک  |