تبليغاتX
رویش - چاهِ تنهایی
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

حقیقت  عمود دیوار

واقعیت حقیر پنجره

کوچه های خالی گذر

حضور منقبض تنهایی

صدای آه را در قلبم نشاند ،

و سکوت . . .

در ابعاد حقیر اتاق طنین انداخت .

در بی نهایت تسلیم

نه خدا بود ونه اهریمن

قلب

پروانه کوچک احساسم را

          تشیع میکرد .

+ نوشته شده در  86/07/04ساعت 1  توسط سعید رحیم زاده   |