86/09/18
ديوارهاي سكوت
با ته مانده هاي تكه اي از تنهائي
بر سايه هاي سرگردان آويخته است
روياهاي ديروز و امروز
آغشته به بلور اشك
با آئينه
به استقبال چهره تنهائي مي رود
بر ويرانه هاي محتضر رابطه
تا زبان فهيم منطق را
انكار كند . . .
با همه
براي
هيچكس
اين همه تنهائي را
چگونه قسمت كنم .
(سعید رحیم زاده )
نوشته شده توسط سعید رحیم زاده در ساعت 22 | لینک
|
