تبليغاتX
رویش - سپید
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

      ( ۱ )

تو كيستي ؟

          و كجايي ؟

               كه طعم انتظارت

هيچگاه برايم تلخ نبوده است  .

(۲ )

ترديد و اشتياق

طول و عرض زيستن

فرصتي است براي  دوست داشتن

و فاصله   

زماني است  كه تهي ِ من از حجم تو پر مي شود 

درغربت و شقاوت

سنگ را باسنگ

حرف را با حرف

زيستن را بيش بهانه ايي بايد

تا به تو رسيدن

با هر كه رفت

          مي روم   

با هر كه آمد

          مي آيم

و در خنكاي حضور ، فاصله ها را حس كنم  

          و خستگي هايم !

خستگي هايم را نپرس ،

          فقط بگو

بگو تا زندگي چند فرسخ راه است .

+ نوشته شده در  86/11/19ساعت 1  توسط سعید رحیم زاده   |