|
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی
|
( ۱ )
تو كيستي ؟
و كجايي ؟
كه طعم انتظارت
هيچگاه برايم تلخ نبوده است .
(۲ )
ترديد و اشتياق
طول و عرض زيستن
فرصتي است براي دوست داشتن
و فاصله
زماني است كه تهي ِ من از حجم تو پر مي شود
درغربت و شقاوت
سنگ را باسنگ
حرف را با حرف
زيستن را بيش بهانه ايي بايد
تا به تو رسيدن
با هر كه رفت
مي روم
با هر كه آمد
مي آيم
و در خنكاي حضور ، فاصله ها را حس كنم
و خستگي هايم !
خستگي هايم را نپرس ،
فقط بگو
بگو تا زندگي چند فرسخ راه است .