تبليغاتX
رویش - شما را . . .
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

اين شعر كه به تازگي سروده شده است ، حاكي از خشم دل و تنگي نا مردمي هاست . . . كمي رنج آور و شايد باعث برخي رنجش ،لازم دانستم قسمتهايي  از شعر را در اين پست نياورم و شايد فرصتي بعد  .

اما به هر روي  بابت اين مطلب از شما عزيزانم و مهربانم پوزش مي خواهم تويي كه زيبا و لطيف شرافت انساني را درك ميكني ، بدان كه ، اين آواز در زنجير اسيران است .

و انسانها

شما را . . .

شما هايي كه ديگر نام پسوندي ، حماقت بر لبت خواندي

شما مردان ،  كه در انديشه هاي َپست پنهاني

شما زنها  كه انسانيد ، و حوا نام را پسوند ديگر نامه ايي داديد    

شما هايي كه نرخ لاله هاي سرخ در بازارتان ارزانتر از خار است

شما را . . .

و هر كس را كه دستش را به خون  ُگل بيالايد

شگفتم من شما ها را  چرا انسان مي نامند

و صد افسوس . . .

تمام شهر را گشتم ، سكوتي بود و آنگه ناله ايي در باد   

تو گويي قطره آبي گشته انسانها به قعر چاه از اندوه پنهانند

و با اين بيشماران پست آدمها ، جهان سردابه گون سرد است

            چگونه گويم اينك راز

            كنار هم نشسته ! !

           جانشان را در پناهي جسته انگل وار مي لولند

           . . . . . . .

           . . . . . . .

           . . . . . . .  

          دروني سرد و افسرده پناهي هم نمي يابيد

.................   

حرامم باد ، اگر با اين خراب آباد همشهري دمي لب تازه مي كردم

           حرامم باد  .  

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 2 | لینک  |