86/11/27
باز اين قفس
بوي ترا گرفته است
و پژواك خنده هاي تو
در اين بيابان وحشي بي احساس
باران شبهاي برهنه را
در وجودم تداعي مي كند .
در پس عبور ثانيه ها
تنهايي
غربت
و كمي هم غصه
اينجا سكوت است ، سكوت
اي كاش با تو بودم
براي هميشه
بخند ،
خواهش ميكنم
بخند !
نوشته شده توسط سعید رحیم زاده در ساعت 23 | لینک
|
