تبليغاتX
رویش - خنده های تو
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

باز اين قفس

بوي ترا گرفته است

و پژواك خنده هاي تو

در اين بيابان وحشي بي احساس

باران شبهاي برهنه را

در وجودم تداعي مي كند .

در پس عبور ثانيه ها

          تنهايي

               غربت

                    و كمي هم غصه

اينجا سكوت است ، سكوت   

                             اي كاش با تو بودم

براي هميشه

بخند ،

     خواهش ميكنم

               بخند !

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 23 | لینک  |