تبليغاتX
رویش - اندیشه
به دل انبوه خواهش هاست ، می دانم که میدانی

دستي !

           مي فهمد ،

قلم در تناوب حماسه و درد

شعور مردي را ميكاود

انگاه كه انديشه چون موج

احساس را نثار انگشتانش كرده است

                                  مي نويسد .

و در اين دريا رهايش ميكند

ميگذارد تا اين حرفها ته آب برود

كسي آن پايين نشسته و مي خواند

ذلال تر از انديشه شب

                             روشن تر از شادي روز

مقدار ادمي تنها همين ميزان است .

نوشته شده توسط سعید رحیم زاده  در ساعت 14 | لینک  |